مىدارد كسى از شما كه گوشت مردار برادرش را بخورد پس ناخوش داريد آن را . . . » و حرمت خوردن خون بر شما سبكتر است تا سخن‌چينى كسى از شما از برادر مؤمنش كه از شيعيان آل محمد - صلّى اللّه عليه و آله - است در نزد سلطان جائر ، زيرا چنين كسى هم خود و برادر مؤمنش و هم آن پادشاه ستمگر را هلاك كرده است . و حرمت خوردن گوشت خوك سبكتر است تا تعظيم شما از كسى كه خداوند او را تحقير كرده است و به نام و لقب ما آنها را بخوانيد در صورتى كه خداوند ايشان را به نام فاسقان و به القاب تبهكاران ناميده است . و همانا حرمت ( گوشت حيوانى كه ) با نام خدا سر بريده نشده كمتر براى شما از ازدواج كردن و يا نماز جماعت خواندن با دشمنان ما كه غاصبان حقوق ما هستند ؛ آنگاه كه از روى تقيه نباشد ، خداى تعالى فرموده است : « پس كسى كه مضطر شد در حالى كه نه ستمگر است و نه تجاوزكار پس گناهى بر او نيست . » اما اگر كسى از روى ناچارى ، يكى از اين محرمات را مرتكب شود در حالى كه به اطاعت از خدا اعتقاد دارد ، گناهى بر او نوشته نشود . . . » ( 1 ) امام عليه السّلام از ارتكاب همهء محرمات بر حذر داشته و بويژه بر اجتناب از محرمات ذيل تأكيد و اصرار ورزيده است : الف - غيبت ، زيرا كه غيبت مانع وحدت اسلامى و باعث گسترش نارضايتى و عداوت در ميان مسلمانان است ، و اين مطلب حتمى است كه هر كه دلش با ايمان به خدا آبادان باشد ، از غيبت دورى مىكند و امام عليه السّلام در بسيارى از نصايح خود از غيبت بر حذر داشته است . مردى به خدمت امام عليه السّلام عرض كرد : فلان شخص مردم را به گمراهى و بدعت سوق مىدهد ، امام عليه السّلام از سخن او ناراحت شد و رو به او كرد و فرمود : « ما رعيت حق مجالسة الرجل حيث نقلت كلامه إلينا ، و لا رعيت